Maryja oddała swoje ciało i krew żywemu, wiecznemu Słowu Bożemu. (...) A teraz, tak jak Maryja dała Mu ciało i krew, tak On daje nam swoje Ciało i Krew. I tak, jak On przemienił to ludzkie ciało i krew, które Mu dano, tak że stało się ono ciałem Chrystusa na wieczność, tak samo, dając nam ciało do spożywania i krew do picia, chce przemienić nas; tak nas przeobrazić, abyśmy mogli pomieścić w sobie Boga i wejść we wspólnotę z Nim, abyśmy stali się jednym ciałem z Nim, a tym samym jednym ciałem między sobą; członkami, które służą sobie nawzajem, wychodząc od Niego i kierując się ku Niemu, a tym samym żyją dla siebie nawzajem. Benedykt XVI (Fragment książki) Maryja jest prawdziwą Ziemią Świętą. Z niej wyrósł Pierworodny, by być złożonym Bogu w doskonałej ofierze. Od przyjęcia zasianego na Niej Słowa rozpoczęło się włączanie ludzi do tej samej ofiary, ich odnowa i zjednoczenie z Bogiem. „«Wielbi dusza moja Pana» wyraża […], jaki jest program Jej życia: nie stawiać siebie w centrum, ale zostawić miejsce dla Boga spotkanego zarówno w modlitwie, jak i w posłudze bliźniemu – tylko wtedy świat staje się dobry”. ks. prof. Artur Malina, ze Wstępu