Tytańscy gracze

Po wyniszczającej wojnie międzyplanetarnej Ziemia staje się planszą Gry, w której można stracić nie tylko majątek, ale nawet najbliższą osobę. „Tytańscy gracze” Philipa K. Dicka to klasyczna powieść science fiction, w której czarny humor i kosmiczna intryga splatają się z refleksją nad naturą władzy. Gdy do rozgrywki wkraczają Tytańczycy zdolni manipulować rzeczywistością, stawką nie są już pojedyncze ludzkie losy, ale przyszłość całej ludzkości. KIEDY ZIEMIA STAJE SIĘ PLANSZĄ GRY, STAWKĄ JEST LUDZKOŚĆ. Po bezwzględnej wojnie międzyplanetarnej ludzkość jest bliska zagłady. Nieliczni mieszkańcy Ziemi mają obsesję na punkcie planszowej Gry, w której stawką są ogromne majątki, a nawet małżonkowie. Pete Garden właśnie stracił ukochaną posiadłość. A także żonę, ale może będzie miał nową, jeśli tylko wykręci w Grze trójkę. Sytuacja jednak dramatycznie się zmienia, a Pete’a czeka rozgrywka z Tytańczykami, którzy potrafią manipulować rzeczywistością i ludzkimi losami. W „Tytańskich graczach” najbardziej niepokojące nie jest to, że Tytańczycy dysponują przewagą technologiczną czy telepatią. Niepokój budzi to, że system działa, ponieważ został zaakceptowany. Gra funkcjonuje tylko wtedy, gdy uczestnicy uznają jej zasady. To prowadzi do pytania o naturę władzy. Czy władza jest wyłącznie przemocą czy raczej zdolnością definiowania rzeczywistości? Jeśli jedna strona określa, jakie procedury obowiązują, kontroluje także możliwe wyniki. – fragment przedmowy Marka Żelkowskiego i Wiktora Żwikiewicza