Poniedziałkowe dzieci Czarne Patti Smith

Było to lato, gdy umarł Coltrane, lato miłości i zamieszek, lato, gdy przypadkowe spotkanie na Brooklynie pchnęło dwoje młodych ludzi na drogę sztuki, miłości i wspólnej pracy. Patti Smith została poetką i piosenkarką, a Robert Mapplethorpe rozwijał swój prowokacyjny styl w fotografii. Niewinni, oddani sztuce, przemierzali Nowy Jork od Coney Island po Czterdziestą Drugą Ulicę, aż dotarli do słynnego okrągłego stołu w lokalu Kansas City, w którym brylował krąg przyjaciół i wyznawców Andy’ego Warhola. W 1969 roku para zamieszkała w hotelu Chelsea i weszła do środowiska ludzi okrytych – dobrą i złą – sławą, wpływowych artystów z barwnej cyganerii. To tam dwoje dzieciaków zawarło pakt, że będą się o siebie troszczyć. Poniedziałkowe dzieci zaczynają się jako historia miłosna, a kończą jako elegia. To także hołd złożony Nowemu Jorkowi na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, jego pięknu i jego demonom. To prawdziwa baśń, portret dwojga młodych artystów w przededniu sławy. „W „Poniedziałkowych dzieciach” Patti Smith, matka chrzestna punk rocka, niejednego zaskoczy: pisze bowiem list miłosny, który jest nie tylko pożegnaniem kochanka i przyjaciela, ale też intrygującym, bo bardzo osobistym obrazem zmierzchu lat sześćdziesiątych, jednej z najbarwniejszych epok minionego stulecia, z ich idealizmem, naiwnością i często straceńczym szaleństwem. W scenerii, którą tworzą opanowane przez bohemę hotele czy undergroundowe kluby, toczy się tu nowojorska odyseja dwojga zbuntowanych i utalentowanych młodych ludzi, tytułowych ’dzieci’, które, jak bohater „Buszującego w zbożu”, nie godzą się na dorosłość.” Jerzy Jarniewicz „Wyznawców Patti Smith i Roberta Mapplethorpe’a nie ma co namawiać na tę książkę. Czekają na nią od dawna. Ci zaś, którzy słyszą o tej dwójce po raz pierwszy, mają szansę się zrehabilitować. W nagrodę dostaną takie zdanie: „Jesus died for somebody’s sins, but not mine”. Pierwszy raz usłyszałem ten tekst w połowie lat osiemdziesiątych, w czasach „mszy za Ojczyznę”. Brzmiał grzesznie i kusząco. To książka o wielkiej miłości i o tym, że słowa „nie rozdzielimy się” mają większą siłę od słów „miłość do grobowej deski”. O tym, jaka jest cena niezależności autorskiej, i o tym, że ostre celebryckie światło lubi być bardzo kontrastowe.” Mikołaj Grynberg „Chociaż nigdy nie zasłuchiwałam się twórczością Patti Smith, zawsze byłam fanką barwy jej głosu. Imponuje mi swoją autentycznością, kroczeniem pod prąd, niedoścignionym intelektem, naturalnym, nieco męskim wizerunkiem. Jest tylko jedna taka Patti, po prostu.” „Novika” „Poniedziałkowe dzieci to nie tylko poruszająca historia bezgranicznej miłości, ale także studium stawania się artystą, dojrzewania do swojej roli. A Nowy Jork z początku lat siedemdziesiątych podlany beatnikowym sosem z rock and rollem w tle smakuje wyśmienicie!” Katarzyna Staszko „[…] ta książka ma w sobie wszystko, co sprawiło, że Nowy Jork lat siedemdziesiątych był tak ekscytujący — jest opowieścią o lęku i biedzie, o powadze, ale i optymizmie sztuki, o poczuciu bycia spadkobiercą i kontynuatorem wielkiej sztuki z przeszłości. To była niewielka artystyczna społeczność, z uwagą obserwowana przez media, która rozkwitła w momencie, kiedy Nowy Jork stał się kulturalnym centrum zachodniego świata.” Edmund White, „The Guardian” „Sposób pisania Smith bierze czytelnika za frak i brutalnie wciąga do świata pełnego bezdomnych, pozbawionych nadziei na przyszłość, nocy spędzanych na ławce w parku, brudu i ubóstwa prowadzącego na granicę śmierci. Równocześnie chwyta za serce niezdefiniowanym rodzajem miłości łączącej autorkę i Roberta Mapplethorpe’a. Miłości nieoczywistej i dalekiej od romantyzmu. „Poniedziałkowe dzieci” mogły być stereotypową, amerykańską opowieścią „od zera do milionera”. A jednak nie są. Ta boleśnie prawdziwa historia motywuje do podążania za marzeniami. Zachęca, by w razie wyrzucenia za drzwPoniedziałkowe dzieci "Poniedziałkowe dzieci" to poruszająca książka autorstwa Patti Smith, która łączy w sobie elementy autobiograficzne oraz literatury faktu. W tej niezwykłej publikacji autorka dzieli się swoimi wspomnieniami, refleksjami oraz przemyśleniami na temat życia, sztuki i miłości, tworząc intymny portret swojej drogi twórczej. Dla kogo jest ta książka? Miłośnicy literatury faktu i autobiografii Fani Patti Smith oraz jej twórczości artystycznej Osoby poszukujące inspiracji w życiu i sztuce Czytelnicy zainteresowani historią muzyki i kultury lat 60. i 70. Co zyskasz dzięki tej publikacji? Intymny wgląd: Poznaj osobiste doświadczenia Patti Smith, które kształtowały jej życie i twórczość. Inspiracja: Odkryj, jak pasja do sztuki i muzyki może wpływać na życie człowieka. Refleksja: Zastanów się nad własnymi wyborami i ścieżkami życiowymi w kontekście opowieści autorki. Wzbogacenie wiedzy: Zdobądź nowe spojrzenie na historię kultury i sztuki, które miały miejsce w czasach młodości Patti Smith. Kluczowe tematy i obszary: Autobiografia i literatura faktu Muzyka i sztuka lat 60. i 70. Osobiste doświadczenia i refleksje Relacje międzyludzkie i miłość Twórczość artystyczna i jej wpływ na życie O Autorze Patti Smith – amerykańska piosenkarka, poetka i artystka wizualna, znana jako jedna z najważniejszych postaci w historii muzyki rockowej. Jej twórczość łączy w sobie elementy poezji i muzyki, a jej książki zdobyły uznanie krytyków i czytelników na całym świecie. O Wydawcy Wydawnictwo Czarne – renomowane wydawnictwo specjalizujące się w literaturze faktu, reportażu oraz książkach o tematyce społecznej i kulturowej, które dostarcza czytelnikom wartościowe i inspirujące publikacje. Opis wygenerowany automatycznie na podstawie analizy cech publikacji przez system AI. Nasz algorytm dokonał samodzielnej syntezy korzyści płynących z tej książki, aby dostarczyć Ci rzetelny wgląd w jej zawartość bez udziału człowieka. Szybka informacja prosto z metadanych produktu. Producent/osoba odpowiedzialna za bezpieczeństwo produktu Wydawnictwo Czarne sp. z o. o. Wołowiec 11 38-307 Sękowa redakcja@czarne.com.pl 515 274 298