"Mleko i miód" to dwujęzyczne wydanie debiutanckiego zbioru poezji, prozy i rysunków Rupi Kaur, okrzykniętej w wieku zaledwie 24 lat głosem pokolenia oraz pisarką dekady. To opowieść o miłości i kobiecości, ale także przemocy i stracie. Autorka w krótkiej, poetyckiej formie skrystalizowała pełne cielesności emocje, szczerze i bezkompromisowo ukazując kobiecość we wszystkich jej odcieniach, cudowną zdolność kobiecego ciała i umysłu do otwierania się na miłość i rozkosz mimo doznanych krzywd.Rupi Kaur jest indyjską poetką i rysowniczką z kanadyjskim obywatelstwem. W 2017 roku stacja BBC uznała ją za jedną ze 100 kobiet roku. W swojej twórczości poetyckiej porusza tematykę miłości i kobiecości, a jednocześnie w niezwykle odważny sposób opowiada o migracji, przemocy, cierpieniu i niesprawiedliwości. Wszystko to stosując prosty i pełen emocji język - delikatny jak piosenki pop i ostry jak trash metal, jak pisano w recenzjach. Jej zbiór "Mleko i miód" sprzedał się na w nakładzie 2,5 miliona egzemplarzy, w tym przeszło pół miliona w samych Stanach Zjednoczonych, gdzie przez kilkadziesiąt tygodni utrzymywał się na liście bestsellerów "New York Timesa".Książka podzielona jest na 4 rozdziały, z których każdy dotyka innych doświadczeń i łagodzi inny rodzaj bólu. Autorka w krótkiej, treściwej formie poezji zabiera czytelników w podróż po gorzkich chwilach swojego życia i poszukuje w nich słodyczy - a więc i nadziei na lepsze jutro. Rupi Kaur ma za sobą doświadczenie głębokiej traumy, związanej także z przeżyciami wcześniejszych pokoleń swojej rodziny, zwłaszcza matki. Tytuł tomiku został z kolei zaczerpnięty z wersu jednego z wierszy, który odnosi się do pogromów Sikhów w Indiach w 1984 roku. Autorka pochyla się nad losem kobiet, a jednocześnie wyraża swój głęboki podziw dla ich heroizmu w obliczu zdrad, tortur, morderstw."Mleko i miód" opisuje traumatyczne i wyzwalające zarazem doświadczenia kobiet. Sięgając do własnych doświadczeń - napaści na tle seksualnym, problemów rodzinnych, złamanego serca - Rupi Kaur próbuje z jednej strony przezwyciężyć cierpienie, z drugiej zaś odnaleźć w nim ukojenie. Oddaje przy tym zarówno uniwersalne ludzkie doświadczenie, jak i szczególne zmagania współczesnej młodej kobiety. "Mleko i miód" to w efekcie uczciwy, szczery do bólu i bezkompromisowy zbiór wierszy o uzdrawianiu się z cierpienia, nadziei i wyzwalającej autorefleksji.