Podążając z Konopnicką po północnych terenach Austrii i Włoch, widzimy pisarkę spacerującą po alpejskich łąkach, zasłuchaną w szum górskich potoków, rzek i wodospadów, dzielnie wędrującą po wyboistych szlakach do miejsc ewokujących pięknem natury - przyrody dzikiej, groźnej, nieujarzmionej, a jednocześnie wabiącej tajemnym urokiem i powabem nie z tego świata. Stajemy się też świadkami — o dziwo?! — ryzykownych eskapad mistrzyni pióra: m.in. na furmance — po niebezpiecznych szlakach komunikacyjnych, jej śmiertelnych zapasów z krwiożerczymi weneckimi komarami, a także ucieczki po drabinie z zalanego przez powódź hotelu w Weronie. (z Posłowia)